Λαός και Κολωνάκι (Στουρνάρας Μητσοτάκη)


Το ΧΩΝΙ κρατάει ο Στέλιος Ποτηράκης: Ήταν από παλιά, μια περιοχή (υποτίθεται) διαφορετική. Το περίφημο Κολωνάκι. Το μέρος που οι τιμές ήταν πιο ακριβές, τα ενοίκια πιο τσιμπημένα, οι… μύτες λίγο πιο ψηλά.

Το αποτύπωσε με το δικό του μοναδικό τρόπο, ο Μανώλης Χιώτης στο τέλος της δεκαετίας του ’50.

Τα χρόνια πέρασαν, η Αθήνα μεγάλωσε (άσχημα), το Κολωνάκι, όμως, είχε πάντα ένα άρωμα αριστοκρατίας που διατηρεί μέχρι και σήμερα, κυρίως χάρη στους μαθημένους κάπως διαφορετικά υπερήλικες κατοίκους του (και όχι τόσο εξ αιτίας των wanna be μοντέλων που σουλατσάρουν πια στην περιοχή).

Η κρίση (ας ονομάσουμε έτσι το οργανωμένο σχέδιο εξαθλίωσης του ελληνικού λαού) δε θα μπορούσε παρά να χτυπήσει και το Κολωνάκι. Τα μαγαζιά δε γεμίζουν πια, οι βιτρίνες της Σκουφά (πολλάκις σπασμένες εξάλλου) δεν εξιτάρουν, οι εξωπραγματικές τιμές των ρούχων βρίσκουν όλο και λιγότερους αποδέκτες, τα γραφεία και τα μαγαζιά γεμίζουν με όλο και περισσότερα «πωλείται» και «ενοικιάζεται».

Να ήταν, όμως, μόνο αυτά… Πριν τις γιορτές, σε έναν δρόμο που «επισκέπτομαι» σε καθημερινή βάση, μια εικόνα ήρθε να σφίξει τα στομάχια των περαστικών. Ένας άστεγος. Στο φημισμένο Κολωνάκι. Μέσα στο κρύο. Με τους περαστικούς να κοιτάνε με φρίκη… Ζει ο Χριστιανός; Θα ζει αύριο;

Σήμερα, στον ίδιο δρόμο, οι άστεγοι είναι πέντε. Και οι περαστικοί δεν ασχολούνται και τόσο πια. Συνήθισαν στην εικόνα. Και αυτό είναι το χειρότερο: μας έχουν κάνει να συνηθίζουμε όλο και περισσότερο στην εξαθλίωση.

Και είναι βέβαιο ότι οι άστεγοι θα πληθύνουν και άλλο. Ο Στουρνάρας ξέρει καλά τον τρόπο. Και το δείχνει σε κάθε ευκαιρία. Το λένε, το φωνάζουνε, το δείχνουνε: τους νοιάζει να ρουφήξουν όσο περισσότερο αίμα του ελληνικού λαού μπορούν για να το παραδώσουν στους δανειστές. Κοινωνική ευαισθησία; Μέριμνα; Αστεία πράγματα. Οι Τροϊκανοί έχουν εγκατεστημένους στην υπό κατοχή Ελλάδα τους «Σαμαράδες» τους και αυτοί με τη σειρά τους έχουν παραδώσει τη λάντζα στους «Στουρναραίους» τους.

Μόνο που η λάντζα δεν περιλαμβάνει πλύσιμο πιάτων αλλά «καθάρισμα» του λαού. Των ονείρων του. Της αξιοπρέπειας του. Των συνθηκών διαβίωσης του. Ποιο Κολωνάκι ρε παιδιά; Επί Στουρνάρα, κάθε δρόμος είναι εν δυνάμει το μέρος για να απλώσει ο έρμος Έλληνας την κουρελού του για να κοιμηθεί και να περάσει κάπως τη νύχτα του.
Και γιατί οι άστεγοι που πληθαίνουν μέρα με την ημέρα (όπως πληθαίνουν και οι άνεργοι, όπως πληθαίνουν και οι απελπισμένοι, όπως πληθαίνουν και όσοι αυτοκτονούν) να μην πάνε στη Σόλωνος ή στη Σκουφά;

Οι ιδεολόγοι – δεκάδες χρόνια τώρα – ήλπιζαν σε μια Αθήνα, σε μια Ελλάδα χωρίς «Κολωνάκια». Χωρίς διακρίσεις δηλαδή. Όπου όλοι θα περνούσαν εξίσου καλά. Τα κατάφερε ο Στουρνάρας. Η ισότητα ήρθε. Μόνο που περνάνε όλοι… σκατά. Ανεπίκαιρος ο Χιώτης. Ποιος λαός; Ποιο Κολωνάκι; Στουρνάρας, κύριοι. Στουρνάρας Μητσοτάκη.

Κλαίνε οι Έλληνες, γελάει ο πλανήτης με την οικονομική τραγωδία του κυρίου υπουργού. Αλλά ο επίτιμος τον καμαρώνει. Δέκα τέτοιους θέλαμε, λέει. Πώς τα κατάφερες έτσι βρε Γιάννη, όμως, ε; Μια χώρα να σε μισεί, η ίδια η Νέα Δημοκρατία να μην πιστεύει στην ωμότητα με την οποία εκτελείς τις εντολές. Και να έχεις μόνους υποστηρικτές τον… Άδωνι και τον Μητσοτάκη. Μπράβο, αγόρι μου.

Στέλιος Ποτηράκης

πηγη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Ελάτε στην Παρέα μας ! Enter your email !

    Μαζί με 85.337 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: