ΣΤΑΘΗΣ : ΑττΙλας ΑνΑν


Αττίλας Ανάν

Δύο κρατικές υποστάσεις έχει ο ελληνισμός, και οι δύο έχουν περιέλθει υπό καθεστώς Εντολής,

έχουν γίνει χώρες Φόρου Υποτελείς, προτεκτοράτα με ανοιχτό πλέον ένα μόνον ερώτημα: αν βρίσκονται και υπό καθεστώς Κατοχής.

Στην πολιτική (και την ιστορία) δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Αυτό που κάποια στιγμή εμφανίζεται ως «σύμπτωση» είναι παράγωγο σχεδιασμού (στην πολιτική) κι αποτέλεσμα πολιτικής (στην ιστορία).

Ο πλούτος των εθνών αποδεικνύεται κατάρα για τους λαούς, όταν δεν έχουν πρόσβαση στη διαχείρισή του. Ενα έθνος οδηγείται σε κατάστασηπολιορκίας και ένας λαός οδηγείται σε κατάσταση αιχμαλωσίας, όταν ο πλούτος που διαθέτουν (και αυτός που παράγεται απ’ τους ανθρώπους, καιαυτός που υπάρχει υπό μορφή φυσικών πόρων) απαλλοτριώνεται απ’ τουςδημιουργούς του (εις ό,τι αφορά την παραγωγή) και τους φυσικούς κατόχουςτου (εις ό,τι αφορά τους πόρους).

Η μεγαλύτερη θεωρία συνωμοσίας είναι ότι δεν υπάρχουν συνωμοσίες. Οι συνωμοσίες είναι μέρος της πολιτικής και μάλιστα της υψηλήςπολιτικής, εκείνης δηλαδή που προκαλεί δραματικές (ανα)τροπές στη φορά των γεγονότων.

Η Κύπρος επί παραδείγματι: εις ότι αφορά το χρέος της (απ’ το τραπεζικό σύστημα) η αξία των φυσικών της πόρων δεν υπολογίσθηκε εν σχέσει με μια δυναμική ισοσκελισμού. Αντιθέτως, εις ό,τι αφορά το χρέος που αποκτά και θααποκτήσει η χώρα μπαίνοντας σε Μνημόνιο, οι φυσικοί της πόροι αμέσωςυπολογίζονται εν σχέσει με την εξόφληση αυτού του χρέους.

Δηλαδή στη μια περίπτωση (του τραπεζικού χρέους) ο φυσικός πλούτος της χώρας δεν «υπάρχει», ενώ στη δεύτερη περίπτωση του χρέους που δημιουργείται, υπάρχει και λαφυραγωγείται. Κι έτσι ο πλούτος από όπλογίνεται λάφυρο !

Θα ήταν συνωμοσία αν δεν ήταν πολιτική. Είναι όμως μίασυνωμοτική πολιτική.

Τέτοια πολιτική εφαρμόσθηκε και επί Γιωργάκη, όταν η κρίσηδανεισμού μετατράπηκε σε κρίση χρέους με αποτέλεσμα τον εγκλεισμό της χώρας στο Μνημόνιο.

Ολα αυτά δεν έγιναν κατά τύχη, αλλά βάσει σχεδίου. Αυτό είναι η πολιτική, σχέδια που επιτυγχάνουν ή αποτυγχάνουν. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου, με κοινό παρονομαστή τους φυσικούς πόρους, αλλά και τηνιδιοποίηση του παραγόμενου πλούτου, τα σχέδια πέτυχαν – σύμπτωση; Στην πολιτική δεν υπάρχουν συμπτώσεις.

Με εργαλείο την κρίση, η Ελλάδα μετατρέπεται σε Ειδική Οικονομική Ζώνη. Με φθηνή εργασία και πλούσιους πόρους. Το ίδιο και η Κύπρος, κυρίως εις ό,τι αφορά τους πόρους, διότι ο πλούτος που μπορεί να παράξει η εργασία στο μαρτυρικό νησί είναι μικρής κλίμακας. (Αλλά μεγάλης σημασίας για την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων που ζουν εκεί.)

Ούτε είναι σύμπτωση το γεωπολιτικό κενό μέσα στο οποίο βρέθηκαν Ελλάδα και Κύπρος – δεν είναι ευθυγράμμιση πλανητών ουδέ αστέρων η ευθυγράμμιση ΗΠΑ – Γερμανίας – (Ισραήλ) – Τουρκίας με αποκλίνουσα τη Ρωσία την ώρα που από τη Συρία εώς το Κουρδιστάν και το Ιράν η τράπουλα μοιράζεται ξανά.

Ο διαμερισμός των ιματίων Ελλάδας και Κύπρου, είναι ένα πολύ σοβαρό επεισόδιο της διαδικασίας για την ιδιωτικοποίηση της Ευρώπης από τη Γερμανία υπό την υψηλή εποπτεία (όσον διαρκέσει κάτι τέτοιο) των ΗΠΑ.

Κι αυτό, όχι μόνον διότι παράγει μια νέα τάξη πραγμάτων περί τη νομήτου πλούτου, ακόμα πιο επαχθή για τους αδύνατους που γίνονται έτσι όλο και πιο πολύ αδύναμοι, αλλά και για τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι,αισθάνονται και υπάρχουν.

Λόγου χάριν κι ενδεικτικώς συλλογισμοί του τύπου: για να μη φάνε το αέριο οι Τούρκοι, ας το φάνε οι Ευρωπαίοι. Ή ας το φάνε και οι δύο μαζί, έτσι μπορεί να φάμε λίγο και μεις. Ούτω πως επιτυγχάνεται η εξοικείωση των ανθρώπων με το «λιγότερο κακό» πράγμα που είναι για αυτούς το χείριστο.

Για παράδειγμα: κράτος καζίνο η Κύπρος, κράτος καζίνο η Γερμανία, αλλά η Κύπρος είναι αδύνατη ενώ η Γερμανία δυνατή. Παρ’ την κάτω την Κύπρο, «δικαιούται» να την φάει η Γερμανία, ζούγκλα!

Αλλά, αν αυτό ισχύει για τα κράτη, ισχύει το ίδιο και για τους λαούς. «Τεμπέληδες» οι Ελληνες, «διεφθαρμένοι», ένα έθνος που «επινόησε» τον εαυτόν του, παρ’ τους κάτω τους Ελληνες – φέρε τους την Τρόικα να τους ξανακάνει ανθρώπους. Δηλαδή σκλάβους. Διότι αυτή είναι η δουλειά της κάθε Τρόικας. Το σκλάβωμα.

Θα μου πείτε: δεν έκαναν λάθη οι Ελληνες; Ουδείς λαός κάνει λάθη.Εγκλήματα κάνουν οι κυβερνήτες του, οι ταγοί του. Μα με την ψήφο του λαού δεν εκλέγονται. Ναι, αλλά τον ξεγελάνε. Αλλον Καίσαρα ψηφίζεις προεκλογικώς, άλλος Ομπάμα σου βγαίνει μετεκλογικώς. Αυτό ακριβώς φροντίζει η αστική δημοκρατία από γεννέσεως της, να μη γίνει ποτέ λαϊκή.

Ομως πρόοδος στην ιστορία της ανθρωπότητος υπήρξε μόνον όταν ο λαός κατάφερνε να βάλει χέρι στη δημοκρατία, είτε με επαναστάσεις είτε με επαναστατικές μεταρρυθμίσεις.

Το οκτάωρο, η ασφάλιση, η μαζική λαϊκή εκπαίδευση, κερδήθηκαν με αίμα και με αίμα τα παίρνουν τώρα πίσω παντού οι απανταχού τρόικες. Για την ώρα νικούν. Και θα νικήσουν οριστικώς, αν καταφέρουν τους εργαζόμενους πολίτες να παραδεχθούν την ήττα τους με έναν τρόπο ζωής

έναν τρόπο του σκέπτεσθαι

ραγιάδικο. Οπως αυτός που μας προτείνεται καθημερινώς απ’ την πιο ιταμή προπαγάνδα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, την πιοοργουελιανή, την πιο συνωμοτική, αυτή που

θέλει να μας νικήσει μέσα μας.

ΣΤΑΘΗΣ στο enikos.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Ελάτε στην Παρέα μας ! Enter your email !

    Μαζί με 85.359 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: